ნეტარი
ავგუსტინე V საუკუნე. „ჭეშმარიტი რელიგია“
მაშასადამე
არ ვემსახუროდ ქმნილებებს იმაზე მეტად ვიდრე თვით შემოქმედს
და არ დავიღუპოდ ჩვენივე ფიქრებით : ამაში მდგომარეობს ჭეშმარიტი
რელიგია. მოდით არ იყოს ჩვენთვის რელიგია
მიცვალებულების პატივ მიგება იმიტომ რომ თუ ისინი წმინდა ცხოვრებით ცხოვრობდნენ, მაშინ არ ღირს იმაზე
ფიქრი თითქოს ისინი ჩვენგან
პატივს და თაყვანისცემას ითხოვდნენ, პირიქით მათ
სურდათ, რომ ჩვენ პატივი და
თაყვანისცემა მივაგოთ, მას, ვისგანაც
გავნათლდებით ,მათ უხარიათ, თუ ჩვენ გავხდებით თანამონაწილენი მათ ღირსებებში ...
მოდით გვწამდეს
რომ თვით უმაღლესი ანგელოზებს და ღვთის უდიდეს
მსახურებსაც უნდათ, რომ ჩვენ მათან ერთად
თაყვანს ვცემდეთ მხოლოდ ერთ ღმერთს. ვინაიდან ჩვენ კურთხეულნი ვართ არა
ანგელოზებით,არამედ იმ ერთადერთი ჭეშმარიტებით,რომლის გამოც თავად ანგელოზები
გვიყვარს და ვხარობთ მათთან ერთად.ჩვენ არ ვუგებთ მათ ტაძრებს,რადგან ისინი არ
მოითხოვენ ჩვენგან პატივისმიგებას,იციან რა რომ თავად ჩვენ ვართ ტაძრები ზეციერი
ღმერთისა,როცა კეთილისმოქმედნი ვართ.აქედან გამომდინარე სწორად წერია,რომ
ანგელოზმა აუწყა ადამაინებს მიეგოტ მისთვის თაყვანისცემა,რომელიც მხოლოდ ერთადერთ
ღმერთს შეშვენის,რომლის მიერაც მინიჭებული ძალაუფლებით თვითონ ანგელოზი ადამიანის
მსახურია.
